Grafika rastrowa

Grafika bitmapowa zwana też grafiką rastrową jest wykorzystywana do odwzorowania otaczającej nas rzeczywistości, pomniejszonej w określonej skali. Obraz bitmapowy przypomina trochę wielką szachownicę, lub papier milimetrowy składający się z wielu pól (miniaturowych kwadratów) o jednakowej wielkości, ułożonych rzędami i kolumnami. Pola te nazywamy pikselami. Każde z takich pól ma przypisane określone parametry zapisane i przechowywane w pliku graficznym. Każdy piksel a właściwie informacja o jego kolorze może zostać zapisana za pomocą określonej liczby bitów; wartość 1 oznacza czerń lub kolor, wartość 0 biel (brak koloru). W zależności od liczby kolorów jakie możemy wykorzystać w mapie bitowej, rozróżniamy mapy: 1-bitowe, 8-bitowe, 16-bitowe, 24-bitowe i 32-bitowe. Mapy 1-bitowe to mapy czarno-białe, natomiast w mapach 8-bitowych na jeden piksel przypada 256 kolorów, w 16-bitowych 65 536 kolorów, w 24-bitowych 16777216 kolorów itd. Z bliska szachownica pól wygląda jak mozaika. Patrząc na bitmapę z odległości większej, czyli normalnej, różnokolorowe pola (czyli piksele) tworzą nam czytelny obraz.

Plik z grafiką bitmapową to prostokąt w skład którego wchodzi siatka zawierająca wiele różnobarwnych pikseli. Poszczególne elementy, które człowiek może wyróżnić w obrazie bitmapowym, takie jak np. kwiaty, zwierzęta, czy osobę na tle krajobrazu, są dla komputera tylko barwnymi plamami na wspólnej płaszczyźnie, nie stanowią oddzielnych elementów. W żadnym wypadku nie są dla komputera oddzielnymi obiektami. Teoretycznie (od strony techniki komputerowej) obiektem w bitmapie może być tylko piksel, no i cała bitmapa – ale pojęciami obiektu w bitmapie w ogóle się nie posługujemy. Jest to termin grafiki wektorowej składającej się wyłącznie z obiektów (figur).

Grafika rastrowa charakteryzowana jest poprzez wysokość i szerokość bitmapy liczonej jako ilość pikseli (rozmiar), ilość pikseli przypadających na określony fragment bitmapy (rozdzielczość) oraz liczbę bitów opisujących pojedynczy piksel. Im wyższe parametry powyższych elementów tym wierniejsze odwzorowanie rzeczywistości co jest niewątpliwą zaletą tego typu grafiki. Łagodne przejścia pomiędzy poszczególnymi barwami pozwalające uzyskać efekt głębi i cienia daje możliwość zapisu w pliku obrazu idealnie odwzorowującego to co widzimy gołym okiem. Niestety to co jest zaletą grafiki rastrowej jest jednocześnie jej przekleństwem. Konieczność zapisu takiej ilości informacji (każdy z pikseli, z których składa się na obraz sam jest obrazem, opisanym w pliku) powoduje, że pliki rastrowe zajmują bardzo dużo miejsca. Ponadto obrazu rastrowego nie da się powiększać ani pomniejszać bez utraty jakości wyświetlanego obrazu. Zwiększanie rozmiaru powoduje powstanie efektu pikselizacji (pojawiają się charakterystyczne kafelki) zaś zmniejszenie rozmiaru powoduje utratę szczegółów (z sąsiednich pikseli o różnych parametrach tworzony jest jeden nowy o parametrach wypadkowych).

gr1