HTML

HTML (ang.Ai??HyperText Markup Language) to hipertekstowy jAi??zyk znacznikA?w czyli dodatkowych elementA?w opisujAi??cych wAi??aAi??ciwAi?? zawartoAi??Ai?? dokumentu, obecnie szeroko wykorzystywany do tworzenia stron internetowych. Pozwala opisaAi?? strukturAi?? informacji zawartych wewnAi??trz strony internetowej, nadajAi??c znaczenie poszczegA?lnym fragmentom tekstu, formujAi??c hiperAi??Ai??cza, akapity, nagAi??A?wki, listy oraz osadza w tekAi??cie dokumentu obiekty plikowe np. multimedia bAi??dA? elementy baz danych np. interaktywne formularze danych.

HTML umoA?liwia okreAi??lenie wyglAi??du dokumentu w przeglAi??darce internetowej szczegA?Ai??owo opisujAi??c formatowania akapitA?w, nagAi??A?wkA?w, uA?ytych czcionek i kolorA?w z wykorzystywaniem wAi??asnych znacznikA?w (starsze wersje) lub przy pomocy obecnie stosowanych i zalecanych kaskadowych arkuszy stylA?w (CSS).

W skAi??adni HTML wykorzystuje siAi?? znaczniki umieszczone w nawiasach ostrokAi??tnych, ktA?re zazwyczaj uA?ywa siAi?? w parach do oznaczenia poczAi??tku i koAi??ca, np. <title> i </title> lub <h1> i </h1>. OprA?cz nich w skAi??adni wystAi??pujAi?? rA?wnieA? samodzielne znaczniki, np. <meta>, <br />

html

NaleA?y nadmieniAi??, A?e HTML, bAi??dAi??c jAi??zykiem znacznikA?w, nie jest zaliczany do jAi??zykA?w programowania ai??i?? w jego skAi??adni nie przewidziano wyraA?eAi?? obliczeniowych, warunkowych czy iteracyjnych. HTML pozwala jednak na osadzanie ciAi??gA?w instrukcji jAi??zykA?w skryptowych, umieszczonych pomiAi??dzy znacznikami <script> i </script>.

WaA?nAi?? cechAi?? HTML-a, ktA?ra przyczyniAi??a siAi?? do popularnoAi??ci systemu WWW oraz Internetu, jest niezaleA?noAi??Ai?? od systemu operacyjnego i wykorzystywanego sprzAi??tu komputerowego.

Pierwsza, publicznie dostAi??pna, specyfikacja jAi??zyka HTML, nazwana HTML Tags (pol. Znaczniki HTML), zostaAi??a zamieszczona w Internecie przez Bernersa-Lee w 1991. Zawiera 22 znaczniki, tworzAi??ce poczAi??tkowy, prosty szkielet HTML-a. TrzynaAi??cie z tych elementA?w istnieje do tej pory w specyfikacji HTML 4.

HTML zostaAi?? napisany w oparciu o jAi??zyk SGML, jednak nie posiadaAi?? formalnej definicji w SGML-u (ang. Standard Generalized Markup Language)ai??i?? standardowy uogA?lniony jAi??zyk znacznikA?w sAi??uA?Ai??cy do ujednolicania struktury i formatu rA?A?nego typu informacji – danych. Pozwala zapisaAi?? je w formie dokumentu tekstowego i dziAi??ki temu Ai??atwo przenosiAi??, wyAi??wietlaAi?? i drukowaAi?? w rA?A?nych systemach elektronicznego przekazu danych.). Sytuacja zmieniAi??a siAi?? w poAi??owie 1993, kiedy organizacja IETF (Internet Engineering Task Force to nieformalne, miAi??dzynarodowe stowarzyszenie osA?b zainteresowanych ustanawianiem standardA?w technicznych i organizacyjnych w Internecie) opublikowaAi??a pierwszAi?? propozycjAi?? specyfikacji jAi??zyka HTML autorstwa Bernersa-Lee i Dana Connolly ai??i?? Hypertext Markup Language (HTML) Internet-Draft (pol. szkic) ai??i?? zawierajAi??cAi?? opis gramatyki w postaci SGMLAi?? Document Type Definition (pol. definicja typu dokumentu). OpierajAi??c siAi?? na tym dokumencie twA?rcy przeglAi??darek eksperymentowali z HTML-em modyfikujAi??c atrybuty istniejAi??cych juA? znacznikA?w oraz dodajAi??c caAi??kowicie nowe. Szkic wygasAi?? szeAi??Ai?? miesiAi??cy pA?A?niej, ale byAi?? znany z obsAi??ugiwania specyficznych dla przeglAi??darki NCSA Mosaic znacznikA?w, sAi??uA?Ai??cych do wstawiania obrazkA?w. Fakt ten odzwierciedlaAi?? filozofiAi?? IETF bazowania przyszAi??ych standardA?w na prototypach, ktA?re odniosAi??y sukces. Podobnie Dave Raggett pod koniec 1993 w swoim szkicu HTML+ (Hypertext Markup Format) sugerowaAi?? standaryzacjAi?? juA? zaimplementowanych znacznikA?w np. zwiAi??zanych z tworzeniem tabel i formularzy.

Po wygaAi??niAi??ciu szkicA?w HTML i HTML+ na poczAi??tku 1994 organizacja IETF wydzieliAi??a HTML Working Group, ktA?ra w 1995 stworzyAi??a HTML 2.0 ai??i?? pierwszAi?? oficjalnAi?? specyfikacjAi?? jAi??zyka HTML, traktowanAi?? jako standard i podstawAi?? przyszAi??ych implementacji kolejnych wersji HTML-a. Specyfikacja HTML 2.0, opublikowana w 1996 jako Request for Comments, zawieraAi??a pomysAi??y zarA?wno ze szkicu HTML jak i HTML+. „HTML 1.0” nigdy nie istniaAi??. Oznaczenie 2.0 zostaAi??o nadane w celu odrA?A?nienia nowej specyfikacji od wczeAi??niejszych szkicA?w.

Dalszy rozwA?j HTML-a pod pieczAi?? IETF przeciAi??gaAi?? siAi?? ze wzglAi??du na konflikt interesA?w. Od 1996 specyfikacje HTML rozwijane byAi??y z udziaAi??em komercyjnych producentA?w oprogramowania przez organizacjAi?? World Wide Web Consortium (W3C). W 2000 HTML staAi?? siAi?? miAi??dzynarodowym standardem (ISO/IEC 15445:2000). Ostatnia specyfikacja jAi??zyka HTML to opublikowana w 1999 przez W3C ai??i?? HTML 4.01.

W 2000 roku na bazie jAi??zyka HTML zaczAi??to rozwijaAi?? jego wersjAi?? XML pod nazwAi?? XHTML. XHTML (ang. Extensible HyperText Markup Language, rozszerzalny jAi??zyk znacznikA?w hipertekstowych) to jAi??zyk sAi??uA?Ai??cy do tworzenia stron WWW ogA?lnego przeznaczenia. Specyfikacje XHTML przygotowuje organizacja W3C.

XHTML/1.0 nie jest nastAi??pcAi?? HTML, a jedynie przedstawieniem HTML 4.01 w postaci XML. XHTML/2.0 miaAi?? byAi?? nastAi??pcAi?? HTML, niekompatybilnym wstecz, ale ze wzglAi??du na niekompatybilnoAi??Ai?? Internet Explorera, a co za tym idzie niechAi??Ai?? uA?ytkownikA?w, W3C zadecydowaAi??o o kontynuowaniu linii XHTML/1.0 i HTML 4 jako XHTML 1.1 i HTML 5.

W odrA?A?nieniu od HTML-a (ktA?ry jest zastosowaniem SGML), dokumenty pisane w XHTML sAi?? zgodne z oficjalnAi?? specyfikacjAi?? XML (to znaczy, A?e dokumenty w XHTML sAi?? poprawnymi dokumentami XML) i dziAi??ki temu moA?na je Ai??atwo generowaAi?? z innych dokumentA?w XML przy pomocy np. transformacji XSLT, a takA?e automatycznie przeksztaAi??caAi?? w inne formy XML-a. DziAi??ki temu dokumenty te posiadajAi?? wiAi??ksze moA?liwoAi??ci, jak choAi??by wstawianie innych dokumentA?w za pomocAi?? jednej metody (element <object/>), zagnieA?dA?anie wzorA?w matematycznych (jAi??zyk MathML), czy grafik wektorowych (jAi??zyk SVG).

JednAi?? z najwiAi??kszych zalet XHTML jest moA?liwoAi??Ai?? Ai??Ai??czenia z innymi jAi??zykami zgodnymi z XML, np. wspomniany juA? MathML czy SVG. Odbywa siAi?? to dziAi??ki wykorzystaniu mechanizmu przestrzeni nazw XML.

Obecnie nowe przeglAi??darki, takie jak Firefox czy Opera, praktycznie w peAi??ni obsAi??ugujAi?? XHTML, lecz program majAi??cy najwiAi??kszy udziaAi?? w rynku ai??i?? Internet Explorer ai??i?? obsAi??uguje XHTML-owy typ zawartoAi??ci dopiero od wersji 9. W praktyce zmuszaAi??o to webmasterA?w do stosowania dla dokumentA?w XHTML starego HTML-owego typu zawartoAi??ci ai??i?? dziAi??ki temu, A?e XHTML w wersji 1.0 ai??zsymulujeai??? HTML 4 (tzn. posiada praktycznie taki sam zestaw elementA?w i atrybutA?w), wyAi??wietlanie XHTML jako HTML nie sprawia wiAi??kszych problemA?w w A?adnej przeglAi??darce, o ile dokument nie wykorzystuje dodatkowych moA?liwoAi??ci XHTML, ktA?rych nie ma w HTML (przedrostkA?w nazw elementA?w, innych przestrzeni nazw, XML DOM), zachowanie to uznawane jest za nieprawidAi??owe, choAi?? dopuszczalne, ze wzglAi??du na niezgodnoAi??Ai?? wczeAi??niejszych wersji Internet Explorera.

Kolejne wersje XHTML-a – XHTML 1.1 i XHTML 2, wprowadzaAi??y kolejne zmiany. Niestety w zwiAi??zku z brakiem kompatybilnoAi??ci ze wczeAi??niejszymi wersjami Internet Explorera projekt zostaAi?? zarzucony w 2009 roku. WiAi??zaAi??o siAi?? to rA?wnieA? z rozpoczAi??ciem przez W3C prac nad HTML 5.

HTML5 to jAi??zyk wykorzystywany do tworzenia i prezentowania stron internetowych www. Jest rozwiniAi??ciem jAi??zyka HTML 4 i jego XML-owej odmiany (XHTML 1), opracowywane w ramach prac grupy roboczej WHATWG (Web Hypertext Application Technology Working Group) i W3C.

Jest to konkurencyjna specyfikacja w stosunku do specyfikacji XHTML 2, ktA?rej rozwA?j zostaAi?? porzucony 2 lipca 2009 roku ai??i?? wsparcie wszystkich Ai??rodowisk i producentA?w przeglAi??darek ukierunkowane jest na HTML 5. NazwAi?? moA?na zapisywaAi?? jako HTML 5 ai??i?? jako wersjAi?? lub HTML5 ai??i?? jako nazwAi??. Prace nad specyfikacjAi?? zostaAi??y ukoAi??czone w 2014 roku ai??i?? 28 paA?dziernika standard zostaAi?? oficjalnie wydany jako rekomendacja W3C. Dwa lata pA?A?niej ai??i?? w 2016 roku ai??i?? ma byAi?? gotowy HTML 5.1; wA?wczas ma byAi?? takA?e zaprezentowany szkic standardu HTML 5.2.

GAi??A?wna rA?A?nica pomiAi??dzy HTML 5 a XHTML 2 polega na tym, A?e HTML 5 jest pisane z myAi??lAi?? o kompatybilnoAi??ci wstecznej (cecha standardu, urzAi??dzenia lub oprogramowania, dziAi??ki ktA?rej – mimo zmiany funkcjonalnoAi??ci – nowa wersja umoA?liwia wspA?Ai??pracAi?? z caAi??ym otoczeniem starej wersji i jej wszystkimi komponentami. MA?wi siAi?? wtedy o rozszerzeniu funkcjonalnoAi??ci.), podczas gdy XHTML 2 zrywaAi??o z kompatybilnoAi??ciAi??.

HTML5 poza dodaniem nowych elementA?w, usprawniajAi??cych tworzenie serwisA?w i aplikacji internetowych, doprecyzowuje wiele niejasnoAi??ci w specyfikacji HTML 4, dotyczAi??cych przede wszystkim sposobu obsAi??ugi bAi??Ai??dA?w. NiejasnoAi??ci co do sposobu, w jaki przeglAi??darki powinny obsAi??ugiwaAi?? bAi??Ai??dy w kodzie HTML sAi?? jednAi?? z podstawowych przyczyn, dla ktA?rej wiele serwisA?w internetowych, napisanych z naruszeniem specyfikacji, w rA?A?nych przeglAi??darkach dziaAi??a w inny sposA?b ai??i?? w niektA?rych dziaAi??ajAi??c, w innych nie. DziAi??ki HTML-owi 5 obsAi??uga bAi??Ai??dA?w ma byAi?? ta sama we wszystkich przeglAi??darkach, czyli zAi??y element bAi??dzie dziaAi??aAi?? w kaA?dej przeglAi??darce albo A?adnej.

HTML5 takA?e stawia na semantykAi??. Element <div> traci na znaczeniu na rzecz <header> <main> <article> <aside> <footer> <nav>, a dodane zostajAi?? m.in. <canvas> <figure> <details> <summary>. Element <span> ma byAi?? mniej uA?ywany na rzecz <mark> <output> <var> <u> <s> (ostatnie dwa znaczniki byAi??y w HTML4 przestarzaAi??e ai??i?? deprecated).

Grupa pracujAi??ca nad HTML5 przyjAi??Ai??a inny sposA?b myAi??lenia. Na przykAi??ad podkreAi??lenie i przekreAi??lenie podczas tworzenia HTML 4 uznano za elementy czysto prezentacyjne i przestarzaAi??e ai??i?? miaAi??y zostaAi?? usuniAi??te w HTML5. Nawet kursywAi?? i pogrubienie czAi??sto prA?bowano zastAi??piAi?? emfazAi??. W myAi??l tego nowe znaczniki liniowe nie powinny powstaAi??.

za Wikipedia.pl