CSS

Kaskadowe arkusze stylów (ang. Cascading Style Sheets, w skrócie CSS) to język służący do opisu formy prezentacji (wyświetlania) stron WWW. CSS został opracowany przez organizację W3C w 1996 r. jako potomek języka DSSSL (Document Style Semantics and Specification Language, DSSSL (tł. język specyfikacji i semantyki stylów dokumentów) – język formatujący dokumenty SGML; standard opublikowany przez ISO/IEC w dokumencie ISO/IEC 10179:1996. Standard DSSSL definiuje semantykę i składnię języka do opisu przetwarzania dokumentów.) przeznaczony do używania w połączeniu z SGML-em (ang. Standard Generalized Markup Language – standardowy uogólniony język znaczników służący do ujednolicania struktury i formatu różnego typu informacji – danych). Pozwala zapisać je w formie dokumentu tekstowego i dzięki temu łatwo przenosić, wyświetlać i drukować w różnych systemach elektronicznego przekazu danych.). Pierwszy szkic CSS zaproponował w 1994 r. Håkon Wium Lie.

Arkusz stylów CSS to lista dyrektyw (tzw. reguł) ustalających w jaki sposób ma zostać wyświetlana przez przeglądarkę internetową zawartość wybranego elementu (lub elementów) (X)HTML lub XML. Można w ten sposób opisać wszystkie pojęcia odpowiedzialne za prezentację elementów dokumentów internetowych, takie jak rodzina czcionek, kolor tekstu, marginesy, odstęp międzywierszowy lub nawet pozycja danego elementu względem innych elementów bądź okna przeglądarki. Wykorzystanie arkuszy stylów daje znacznie większe możliwości pozycjonowania elementów na stronie, niż oferuje sam (X)HTML.

CSS został stworzony w celu odseparowania struktury dokumentu od formy jego prezentacji. Separacja ta zwiększa zakres dostępności witryny, zmniejsza zawiłość dokumentu, ułatwia wprowadzanie zmian w strukturze dokumentu. CSS ułatwia także zmiany w renderowaniu strony w zależności od obsługiwanego medium (ekran, palmtop, dokument w druku, czytnik ekranowy). Stosowanie zewnętrznych arkuszy CSS daje możliwość zmiany wyglądu wielu stron naraz bez ingerowania w sam kod (X)HTML, ponieważ arkusze mogą być wspólne dla wielu dokumentów.

Przed pojawieniem się CSS wszystkie informacje dotyczące wyglądu dokumentów HTML (między innymi rodzaj i kolor czcionki, ułożenie, marginesy) zawarte były w znacznikach HTML. Język CSS umożliwia przeniesienie tych informacji do osobnego pliku. Skutkuje to uproszczeniem i zwiększeniem przejrzystości samego dokumentu HTML. Bez użycia CSS w przypadku definiowania stylu dla nagłówka (h1) lub podtytułu (h2) jego definicja musiałaby zostać powtórzona w każdym miejscu, w którym pojawia się dana struktura. Efektem takiego działania byłoby zmniejszenie czytelności dokumentu i jego odporności na błędy oraz trudność w utrzymaniu. Dodatkowo, zmiany stylu w jednym z miejsc wiązałyby się z koniecznością wprowadzania zmian w każdym miejscu wystąpienia. CSS pozwala na rozgraniczenie warstwy prezentacji od struktury. Język ten umożliwia definicję kolorów, czcionek, układu, rozmiarów, marginesów oraz wielu innych cech związanych z warstwą prezentacji.

css

za Wikipedia.pl