Rozmiar – rozdzielczość

Przy pracy z bitmapami początkujący graficy bardzo często mylą pojęcie rozmiaru i rozdzielczości. Bierze się to z przyzwyczajenia operowania nazwą „rozdzielczość” przy określaniu rozmiaru obrazu wyświetlanego na ekranie monitora. W tym przypadku rozdzielczość to rzeczywiście rozmiar wyświetlanego obrazu w pikselach, a konkretnie jego szerokość i wysokość podana w ilości pikseli ułożonych w linii jeden za drugim.

W grafice pojęcia te są rozdzielone i oznaczają zupełnie coś innego choć są w pewnym sensie od siebie zależne.

Rozmiar obrazu jest faktycznie szerokością i wysokością obrazu i może być podawany w różnych jednostkach. W przypadku wydruku podawany jest w mm, cm lub calach. Natomiast w przypadku wyświetlania obrazu na ekranie lepiej jest operować pikselami, czyli jednostce rozdzielczości ekranu.

Rozdzielczość (dpi) obrazu jest z kolei ilością pikseli przypadających na cal obrazu. Rozdzielczość określa ilość szczegółów zawartych w pliku obrazka, lub możliwych do uzyskania przez urządzenie wejściowe, wyjściowe lub projekcyjne. Obrazek o wysokiej rozdzielczości zawiera więcej pikseli (które są dzięki temu mniejsze) niż tej samej wielkości obrazek o niskiej rozdzielczości. Obrazki o wysokiej rozdzielczości zapewniają na wydruku większą ilość szczegółów i delikatniejsze przejścia między kolorami niż obrazki o niższej rozdzielczości, ponieważ do reprezentowania tego samego obszaru wykorzystuje się w nich większą liczbę punktów. Jednakże po zaimportowaniu obrazu ze skanera lub utworzeniu obrazka w danej rozdzielczości, zwiększanie rozdzielczości zwykle nie poprawia jakości, gdyż program graficzny musi rozłożyć tę samą informację na większą liczbę pikseli. Przy wyborze rozdzielczości dla danego obrazka należy się kierować tym, do czego dany obrazek będzie nam potrzebny. Zastosowanie zbyt niskiej rozdzielczości w obrazku przeznaczonym do druku powoduje tzw. pikselozę, czyli uwidacznia pojedyncze piksele. Z kolei zbyt wysoka rozdzielczość niepotrzebnie zwiększa rozmiary obrazu.

Należy pamiętać o tym, że zmiana rozdzielczości nie zmienia rozmiaru rzeczywistego obrazu. Jeżeli zeskanujemy obraz w określonej rozdzielczości to zajmie on na ekranie obszar wynikający z ilości pikseli przypadających na jednostkę długości. Im wyższa rozdzielczość tym większy rozmiar na ekranie i odwrotnie, mimo że rozmiar rzeczywisty się nie zmieni. Obraz o rozmiarze 67,7 x 45,3 mm w rozdzielczości 300 dpi zajmie na ekranie obszar 800 x 535 pikseli. ten sam obraz (67,7 x 45,3 mm) w rozdzielczości 96 dpi zajmie na ekranie obszar 256 x 171 pikseli. Patrząc na ekran monitora odniesiemy wrażenie, że obraz się zmniejszył a w rzeczywistości po wydruku będzie dokładnie taki sam. Jedyna różnica będzie w ilości punktów, z których obraz będzie się składał.

Wysoką rozdzielczość obrazu można wykorzystać do dokładniejszej, precyzyjniejszej obróbki obrazu. Pamiętać jednak należy o tym, że wysoka rozdzielczość obrazu przekłada się na wielkość obrabianego pliku oraz ilość przetwarzanych informacji (konieczność wykorzystywania sprzętu o większej wydajność – pamięć, procesor, karta graficzna).

Wysoką rozdzielczość obrazu możemy również wykorzystać przy powiększaniu obrazu (w pewnych granicach). Zeskanowany obraz w bardzo wysokiej rozdzielczości (np. 900 dpi) możemy następnie powiększyć fizycznie przy jednoczesnym zmniejszeniu rozdzielczości (np. do 150 dpi) uzyskując w ten sposób interpolowany, 2 – 4 krotnie większy obraz o zadowalającej jakości.

 rozmiar1

rozmiar2